บทที่ 57 แก้แค้นแทนลูกสาว

พันดาวกุมแก้มขวาที่เจ็บจากการถูกตบ ใบหน้างุนงงเล็กน้อย

สีหน้าของวนิดามืดครึ้ม แววตาเต็มไปด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธราวกับสิงโตที่กำลังจะระเบิดอารมณ์ออกมา

“พันดาว!” วนิดาชี้หน้าเธอ เสียงแหลมคมราวกับมีด “เธอมันคนใจต่ำ! กล้าดียังไงถึงร่วมมือกับคนอื่นลักพาตัวหลานของฉัน!”

พันดาวนิ่งอึ้งไป แก้วน้ำในมือร่วงลงบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ